Czosnek był używany od najdawniejszych czasów w medycynie ludowej do leczenia chorób zakaznych.
 Arabowie wykorzystywali go do leczenia ran i owrzodzeń. Był też używany jako przyprawa oraz środek przeciwdrobnoustrojowy .W średniowieczu czosnek stanowił podstawę leczenia przciwepidemicznego.
 W okresie "zarazy" był spożywanyblub używany do nacierania ciała i noszony jako amulet.
Słowianie zawieszali go nad wejściem do chat.  Na terenie Południowej Europy czosnek był uważany za panaceum przeciw wielu chorobom. Stosowano go po ukąszeniu owadów, na trudno gojące się rany. jako
środek przeciwtasiemcowy. Już dawno stwierdzono, że czosnek hamuje rozwój bakterii i grzybów.
  Często był stosowany w chorobach płuc, górnych dróg oddechowych, zakażen przewodu pokarmowego i skóry. Wykazał skutecznośc w leczeniu zakażeń korzeniowych zębów i w zapaleniu ozębnej. Preparaty z czosnku mogą być stosowane w leczeniu różnych zakażeń w obrębie jamy utnej, górnych dróg oddechowych, przewodu pokarmowego, ran oparzeniowych, owrzodzeń podudzi i ran pooperacyjnych.
Przeprowadzone badania wskazują na dużą aktywnośc przciwdrobnoustrojwą , przeciwwirusową i przciwpirwotniakową

Przegląd urologiczny 2001/2910)

Opracował prof. dr hab. med ANDRZEJ DANYSZ

                                        Koenzym Q 10 - nadzieja dla chorych

    Koenzym Q 10 stosowany jest przede wszystkim w chorobach układu krazenia, poza tym, w niedoborach immunlogicznych lub w stanach , w których wskazane jest zwiększenia aktywności układu odpornościowego. Najwazniejszym wskazaniem leczniczym dla koenzymu Q 10 są:
kardiomiopatie i niwydolność krążenia, choroba niedokrwienna serca, nadciśnienie tętnicze, niemiarowość.
    Koenzym Q 10 ( nazwa międzynarodowa - ubidekareon), określany rónież , nazwa "ubichinon" jest pochodną chinonu . Koenzym Q 10 zawiera łancuch poliprenlowy, składający się z 10 jednostek izoprenolowych. U róznych  zwierząt i w roślinach występują homologi  koenzymu Q 10, rózniące sie długością łancucha pliprenolowego ( koenzym Q 7, Q8 i in) Działanie biologiczne u człowieka wywiera przede wszystkim koenzym Q 10.

Borgis-Postępy Fitoterapii 4/2009 s 229-238.
Agnieszka Groszczyńska
Instytut Włókien Naturalnych i Roślinnych Zielarskich w Poznaniu, Oddział Roślin Zielarskich 
Dyrektor Instytutu : prof.dr hab. Grzegorz Spychalski

Wprowadzenie
Witaminą nazywany jest organiczny związek chemiczny o różnorodnej budwie, warunkujący prawidłowy przebieg procesów życiowych. Wiele z nich pełni rolę biokatalizatorów reakcji biochemicznych zachodzących w organizmie. Ze względu na to,że organizm człowieka ich nie syntetyzuje , muszą one być dostarczane wraz z pożywieniem (...)
Jedną z ważniejszych funkcji, jakie spełniają witaminy w organiżmie jest ochrona przed działaniem wolnych rodników rektywnych form tlenu, które powstają nieustannie w wyniku zahodzących w nim przemian matabolicznych(...)
Wiele doniesień literaturowych wskazują na to, iz wolne rodniki moga uszkadzać białka, lipidy i kwasy nukleinowe, co dalej może prowadzić do rozwoju miażdzycy, cukrzycy , chorób nowotworowych, neurologicznych , a także schorzeń układu pokarmowego. Wyniki badań epidemiologicznych i klinicznych wskazują , że substancje egzogenne mogą również chronić organizm przed działaniem wolnych rodników i reaktywnych form tlenu. Dlatego bardzo waznymi składnikami diety kazdego człowieka powinny być owoce i warzywa, szczególnie bogate w witaminy (...) 

 
                             

  Różeniec górski  Rhadiola rosea jest rośliną z rodziny gruboszowatych. To roślina arktyczno -alpejska,występująca na terenach Euroazji i Ameryki PŁn, w polarnej tundrze i wysokoich górach. Surowcem leczniczym jest kłącze z korzeniami.. Dotychczas opisano około 200 gatunków z rodzaju Rhadiola i wiele odmian rózeńca górskiego.
W Polsce rośnie na terenie parków narodowych w Sudetach, Tatrach i Bieszczadach. W warunkach uprawy rózeniec gromadzi mniej substancji czynnych. Optymalny termin zbioru to 5-6 rok wegetacji.

Historia stosowania
Pierwszy opis rośliny zamiescił w dziele De materia medyka grecki lekarz Dioskurides w 77 r. po Chr. Linneeusz nadał rózeńcowi nazwę Rhodiola rosea, odwołując sie do zapachu świeżo przeciętego korzenia, przypominającego olejek rózany.
Przez stulecia korzeń stosowano w tradycyjnej medycynie ludowej, głównie w Rosji i Skandynawii . Wikingowie powszechnie wykorzystywali właściwości różeńca do zwiekszenia siły fizycznej i wytrzymałości. Cesarzowie Chin wysyłali specjalne ekspedycje na Syberię w celu pozyskania " złotego korzenia"  jako surowca o cudownych właściwościach leczniczych.
W medycynie ludowej ekstakty z różeńca podawano głównie w celu zwiekszenia sprawności fizycznej, w leczeniu zmęczenia, depresji, w zaburzeniach funkcji systemu nerwowego oraz leczeniu chorób układu pokarmowego, chorób infekcyjnych i wielu innych.

czy wiesz że ...
Share on Facebook…Share on Twitter…Add to bookmarks…Share by e-mail…

Zielona herbata jest nie tylko świetnym antyoksydantem, ale pobudza organizm, wzmacnia zęby, kości, a także wspomaga trawienie oraz układ sercowo-naczyniowy?! Aby wydobyć niezwykłe jej walory należy odpowiednią ilość suszu zaparzać w temp. 60-85°C najlepiej wodą przefiltrowaną bądź źródlaną i parzyć nie dłużej niż 3 minuty. Otrzymany napój z pierwszego parzenia wylewamy, a dopiero drugie parzenie zapewnia nam uzyskanie cennych właściwości zielonej herbaty. Niektóre wysokiej jakości listki zielonej herbaty możemy zaparzać nawet aż do 6 razy. Jeśli jednak nie masz czasu, by odpowiednio przeprowadzić rytuał zaparzenia zielonej herbaty, możesz wybrać suplementy diety zawierające ten cenny składnik.*

* Xantho PLUS, Mega Protect 4 Life, Slim Formula, Vital A, Vital AB, Smokerade - nasze suplementy